หลักการเลือกวัสดุเฟือง: เจาะลึกการป้องกันความล้าเชิงจุลภาค (Micro-pitting)

รวมข่าวสาร ข้อมูลที่เป็นประโยชน์ เกี่ยวกับเทคโนโลยียานยนต์ | ระบบการทำงานของเครื่องยนต์ | การออกแบบผลิตภัณฑ์ด้านยนต์กรรม | รวมข้อมูลทั่วไปของเทคโนโลยีต่างๆด้านยานยนต์ car donation in new york | car donation los angeles | car donation oakland | car donation programs | car donation sacramento | car donation san francisco | car donation san jose | car donation tax | car donation tax value | car donation tax write off | car donation to charity | cars for donation | charities that accept car donations |

ในการออกแบบระบบส่งกำลังด้วยเฟือง (Gear Transmission) ปัญหาที่วิศวกรพบบ่อยแต่รักษายากที่สุดคือ ความล้าเชิงจุลภาค หรือ Micro-pitting ซึ่งเป็นความเสียหายบนผิวหน้าฟันเฟืองที่เกิดจากการสะสมของความเครียดในระดับโมเลกุล การเลือกวัสดุที่เหมาะสมจึงไม่ใช่แค่เรื่องของความแข็งแรง (Strength) แต่คือการจัดการกับพื้นผิว (Surface Integrity)

Micro-pitting คืออะไร?

Micro-pitting คือการเกิดหลุมขนาดเล็กจิ๋ว (มักมองไม่เห็นด้วยตาเปล่าในระยะแรก) บนผิวสัมผัสของฟันเฟือง เกิดจากสภาวะการหล่อลื่นที่ไม่สมบูรณ์ (Boundary Lubrication) ทำให้ฟิล์มน้ำมันขาดตอน และเกิดการสัมผัสกันระหว่างโลหะต่อโลหะในระดับความขรุขระ (Asperity)

3 หลักการสำคัญในการเลือกวัสดุเพื่อลดความล้า

1. การควบคุมความบริสุทธิ์ของเหล็ก (Steel Cleanliness)

วัสดุเฟืองคุณภาพสูงควรมีสิ่งปนเปื้อน (Inclusions) เช่น ออกไซด์หรือซัลไฟด์ต่ำที่สุด เพราะจุดเหล่านี้คือจุดรวมความเครียด (Stress Concentrators) ที่ทำให้เกิดรอยร้าวเริ่มต้นใต้ผิวสัมผัส เหล็กเกรด AISI 4320 หรือ 8620 ที่ผ่านกระบวนการ Vacuum Degassing จึงเป็นตัวเลือกที่ดีเยี่ยม

2. กระบวนการชุบแข็งผิว (Surface Hardening)

การเลือกวิธีการชุบแข็งมีผลโดยตรงต่อความต้านทาน Micro-pitting:

• Carburizing (การเติมคาร์บอน): ให้ผิวสัมผัสที่แข็งมาก (58-62 HRC) และมีแรงเค้นตกค้างแบบกด (Compressive Residual Stress) ซึ่งช่วยยับยั้งการขยายตัวของรอยร้าว
• Nitriding (การเติมไนโตรเจน): เหมาะสำหรับงานที่ต้องการความแม่นยำสูงและลดการบิดตัวของวัสดุ

3. การปรับปรุงสภาพผิว (Surface Topography)

แม้จะเลือกวัสดุดีแค่ไหน แต่ถ้าผิวขรุขระเกินไป (High Surface Roughness) ก็จะเกิดความล้าได้ง่าย การเลือกวัสดุที่รองรับการทำ Superfinishing หรือการขัดผิวละเอียดจนเป็นกระจก จะช่วยเพิ่มความหนาของฟิล์มน้ำมันสัมพัทธ์ (Lambda Ratio) และลดโอกาสเกิด Micro-pitting ได้อย่างมหาศาล

คุณสมบัติวัสดุ	ผลต่อความล้าเชิงจุลภาค
ความแข็งผิว (Hardness)	ป้องกันการสึกหรอแบบเสียดสี
ความเหนียว (Toughness)	ป้องกันรอยร้าวลามลึกเข้าสู่แกนฟันเฟือง

สรุป

การเลือกวัสดุเฟืองเพื่อป้องกัน Micro-pitting ไม่ใช่เพียงการเลือกเหล็กที่แข็งที่สุด แต่คือการสมดุลระหว่างความบริสุทธิ์ของวัสดุ การปรับแต่งโครงสร้างทางความร้อน และการเตรียมผิวสัมผัสที่เรียบเนียน เพื่อยืดอายุการใช้งานเครื่องจักรให้ยาวนานที่สุด